प्रहरीले  हानेको लाठीले लागेको चोट देखाउदै उनले भनिन “हाम्रा घाउका खाटाहरु पनि बसीसकेका छैन टिकटहरु भने पैसावालालाई दिइयो ” । मधेश आन्दोलनका बेला सबैभन्दा अघिल्लो पंक्तिमा देखिने आन्दोलनकारी महिला रेखा साहको भनाई हो यो । आन्दोलनमा लागेर उनले पाएको केही छैन गुमाउनलाई बाँकी पनि केही रहेन । रहर लाग्दो परिवार एक रहन सकेन । राजनीतिकै कारण श्रीमानसंग उनको सम्बन्ध दिगो रहेन । 

०६२/०६३ को आन्दोलनमा साहका श्रीमान श्रीमती सगै आन्दोलनमा उत्रिए । मधेशी जनताप्रतिको बिभेद बिरुद्धको बिद्रोहलाई परिणाममा पु¥याउने अभिलाषा थियो । त्यो त पुरा भएन भएन । अनेकौ समस्याहरु आए । त्यसमा पनि आन्दोलनको मोर्चामा संगै रहेकाहरुको ब्यवहारले दुखीत बनायो उनलाई ।

मधेशी जनअधिकार फोरमको पहिलो बिभाजन पछि उनी भाग्यनाथ गुप्ताको पार्टीमा लागिन । श्रीमान केदार साह जिल्ला अध्यक्ष उनी महिला फोरमको जिल्ला अध्यक्ष । हामीले राम्रै गरेका थियौं उनी अतितलाई सम्झिन थालीन । त्यतीबेला भाग्यनाथ गुप्ताले आफना श्रीमानलाई “तिम्रो श्रीमती नेता भएपछि तिम्रो कुरा मान्दिन भनेर उकासेको सुनीन । त्यतीवेला देखी श्रीमानले आफूलाई शंकाको नजरले हेर्न थालेको उनले बताइन ।  

कहिले जिल्ला प्रशासन कहिले जिल्ला प्रहरी जनता र खासगरि महिलाहरुको कामलिएर जानु पर्ने राजनीतिमा लागेको मान्छे जनताको काममै लाग्ने त होनी तर श्रीमानलाई चित्त बुझेन । म राजनीतिक कर्मबाट पछि फर्कन नसक्ने उहाँ मलाई बिश्वास नगर्नेे भएपछि घर परिवार बिग्रयो । त्यसपछि किशोरी यादवको सहयोगमा उनी लोकतान्त्रिक फोरममा लागिन । लोकतान्त्रिक फोरम पनि संग्लो रहेन ।

उनी शरत सिहं भण्डारीले खोलेको रामसपामा लागिन । तर त्याहा पनि उनले राम्रो वतावरण पाउन सकिनन । रामसपाका हर्ताकर्ता थिए राजेशमान । उनको ब्यवहारले रेखा त्यहा बस्ने बतावरण बनेन । मधेशका सबै पार्टीमा सहभागि भएकी रेखालाई बिरक्त पनि लाग्यो उनी निष्क्रिय बस्न थालिन । लालाबाला पालन पोषनको दायित्व त थियो नै । 

सन्तोष पटेल,ओमप्रकाश सर्राफ,पुरुषोत्तम दुवे ,इश्वर यादवले आएर फेरी राजनीतिमा सक्रिय हुनकालागि पहल गरे त्यस पछि उनी सदभावना पार्टीमा लागिन । त्यहा पनि उनी महिला मंचको जिल्ला अध्यक्ष भइन । राजेन्द्र महतोले शुरुमा आफूलाई छोरी जस्ती छ अगाडि बढाउनु पर्छ भनेका थिए । तर राजनीतिमा राजेन्द्र  बेइमान मान्छे रहेको उनले सुनाइन । 

मधेशका हरेक आन्दोलनमा लाठा बोकेर प्रहरी बुट लाठी बन्दुकको प्रवाह नगरि अग्रभागमा रहने साहको प्रहरीसंग परेको झडपमा हात भाच्चियो । भाच्चिएको हात समाएर राजेन्द्र महतो उनकी श्रीमतीले साहसंग तस्विर समेत लिएका छन । आफना लालाबाला लिएर नाकाबन्दीताका मितेरी पुलमा कैयौ रात बिताईन । आन्दोलन र पार्टीमा कसैको भन्दा कम भूमिका नभएकी रेखाको पार्टीमा मूल्याकंन चाही भएन । आन्दोलनमा नदेखिएकी रम्भा मिश्रले बीरगंज महानगरको टिकट पाउदा उनलाई राजनीतिक नेतृत्वप्रति बितृष्णा नै जागेर आयो ।

श्रीमानसंगको सम्बन्ध बिच्छेद, लालाबालाको पालन पोषण,राजनीतिमा क्रियाशिलता हारेको क्षण ,सहकर्मीहरुले दिएको अपमान र धोखाले उनलाई पोल्यो । पार्टी आफैले न्याय गर्न सक्दैन आफना कार्यकर्तालाई भने त्यो पार्टीले जनताको सुख सुविधाकोलागि केही गर्न सक्दैन । उनले यसो भन्दै गर्दा उनका आँखा रसाएका थिए ।

गला अवरुद्ध भएको थियो । उनले आफूलाई सम्हालीन एमाले माओवादीको तर्फबाट चुनाव लडन प्रस्ताव नआएको होइन । तर उनको निष्ठाले दिएन । त्यही एमालेका बिरुद्ध आन्दोलनको अग्रभागमा रहेको म टिकटकै लागि एमालेमा गईहाल्ने आँट गर्न सकिन उनले भनिन ।

टिकट बितरणमा महन्थ ठाकुर बाहेकका नेताहरुले १२/१२ लाख रुपैया लिएको उनले खुलासा गरिन । पार्टीका सह अध्यक्ष लक्ष्मणलाल कर्णले ६ लाख रुपैया लिएर दिल्ली गएको उनले बताइन ।ओमप्रकाश सर्राफ,सन्तोष पटेल र सुरेश गुप्ताले ५०/५० हजार रुपैया लिएर घुम्न गए । रम्भा मिश्रले आफूले चुनाव जितेपछि उनीहरुको कार्यालयमा इन्र्भटर लगाउने बचन दिएकी थिइन ।

“जित्नेके बाद सब सुविधा देंगे” मिश्रले भनेको उनले सम्झिइन । उनी पार्टीभित्र बिमल श्रीवास्तवले टिकट पाउनु पर्ने कुराको लविङ गर्दै थिइन । राजेशमान टिकट पाएपछि फेरी निष्क्रिए भएकी रेखा नमस्कार छापमा फेरी सक्रिय भइन । मिश्रले पनि टकट पाएपछि रेखालाई सहयोग गर्न आग्रह गरेकी थिइन । खर्चवर्च ब्यवस्था समेत गर्छु भनेकी थिइन मैले उनको प्रस्ताव अस्विकार गरे रेखाले भनिन ।  अहिले मिल श्रीवास्तव संघीय समाजवादी पार्टीमा प्रवेश गरेपछि  रेखा साहले